Dejeneratif

Erişkin skolyozu, ilerleyen yaşlarda omurgada oluşan dejenerasyon neticesinde, harabiyet, omurga kemiklerinde erimeler, ligamanların kuvvetinin zayıflaması, kalınlaşması, kasların zayıflaması ve fıtıklar ile görülen bir dejenerasyondur. Başlangıç yaşı 60 yaş civarındadır. Toplumda %2 ile %32 arasında görülür. Osteoporotik hastalarda hızlı ilerler. Lomber dar kanal ile beraber görülebilir.

Hastanın hikayesi ve muayenesi çok önemlidir. Omurgada yaşlanma süreci neticesinde oluşan eklemler ve ligamanlarda kalınlaşma ve disk mesafelerinde çökme ile omurgada kayma neticesinde sinir yapılarına bası oluşur. Bunun neticesinde bacakklarda kuvvet ve duyu kusurları oluşabilir. Hastalar sıklıkla şiddetli bel ve sırt ağrısı ile yürüme güçlüğü ile başvurur. Hasta yürümeye başladıktan bir süre sonra bacaklarında ve ayaklarında uyuşma, karıncalanma ve yanma hissi nedeniyle durmak zorunda kalır. Bu tabloya nörojenik kladikasyon adı verilir. Ayrıca hastalar, duruş bozukluğu nedeniyle öne yada yana eğilerek yürürler.

Tam ve detaylı preoperatif değerlendirme için düz bel rontgenleri, hareketli bel rontgenleri, duruşu ve vücut dengesini değerlendirmek için ayakta skolyoz grafileri çekilir. Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) ile sinir dokuları ve yumuşak dokular detaylı bir şekilde incelenir. Omurilik kanalı ve sinir dasıları değerlendirilir. Bilgisayarlı Tomografi (BT) ile kemiklerin ve eklemlerin detaylı ve üç boyutlu incelemesi yapılabilir. Tüm bu radyolojik tetkikler tamamlandıktan sonra skolyozun tipine, omurgalardaki kaymalara, kanal darlığına, eğriliğin yerine ve tipine karar verilir.